روند انباشت ذخایر خالص خارجی از زمان جنگ جهانی دوم

در ۲۰ سال گذشته جهان شاهد افزایش عظیم در نگهداشت ذخایر خارجی توسط بانک های مرکزی و سایر نهادهای رسمی نگهدارنده ذخایر خارجی بوده است. اقتصادهای در حال رشد بازاری، در درجه اول در آسیا، در حال حاضر سهم قابل توجهی از ذخایر خارجی جهان را در اختیار گرفته اند تا خود را از خطرات و تکانه های ناشی از ادغام مالی جهانی و بحران های آینده محافظت کنند.

بعضی از این کشورها، به ویژه چین، ذخایر بزرگ خارجی خود را به عنوان یک نتیجه فرعی از رشد اقتصادی سریع و صادرات خود ، با نرخ ارز کم و بیش سخت بدست آورده اند. دوره های قیمت های بالای نفت از سال های ۲۰۰۴-۲۰۰۸ و ۲۰۱۰-۲۰۱۴ افزایش قابل توجهی در ذخایر خارجی برای صادرکنندگان نفت ایجاد کرد.

اندازه و رشد انباشت ذخایر، میزان تمرکز مالکیت و توزیع جغرافیایی انباشت ذخایر خارجی جهان از سالهای پس از جنگ جهانی دوم به شدت تغییر کرده است.

از سال ۱۹۴۸ تا سال ۲۰۱۶، ذخایر جهانی شامل ارز خارجی و طلا با بیش از ۲۵۰۰۰ درصد به قیمت اسمی افزایش یافته و از۴۷ میلیارد دلار در سال ۱۹۴۸ به ۱۲ تریلیون دلار در سال  ۱۹۹۶  بالغ شده است. به دنبال کاهش ارزش دلار در سال ۱۹۷۱، بیشترین افزایش سالانه ذخایر،با نرخ ۴۵ درصد، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۱ رخ داده ، که باعث افزایش ارزش طلا و دیگر ذخایر غیر دلاری شده است.

نمودار زیر روند فزاینده انباشت ذخایر رسمی را در جهان از ۱۹۴۸ به بعد نمایش می دهد .

در نمودار زیر توزیع جغرافیایی ذخایرخارجی شامل طلا و ارز مشاهده می شود.

سهم طلا در ذخایر جهانی را می توان در نمودار زیر ملاحظه کرد .

ماخذ:

 Trends in the Accumulation of Net Foreign Reserves since World War II

By Austin Kwon