پذیرش کامل FATF ، چرا نه؟ : هوش مصنوعی پاسخ می دهد.
اله مراد سیف /
در حالی که جمهوری اسلامی ایران از ۴۱ بند تعهدات FATF یا گروه ویژه مالی را قبلا پذیرفته و اجرایی کرده است ، اما همچنان در لیست سیاه این معاهده قرار دارد. برخی در داخل اصرار دارند که دو بند باقیمانده که موصوف به کنوانسون های پالرمو و سی اف تی هستند را هم باید بپذیریم تا هزینه های تجاری و بانکی خود را کاهش دهیم. در مقابل مخالفان استدلال می کنند که پذیرش این دو به منزله دادن ابزار به تحریم کنندگان برای جلوگیری از هر گونه اقدام ضد تحریمی می باشد ، ضمن این که با پذیرش این دو کنوانسیون نه ما از لیست سیاه خارج می شویم و نه اتفاق خاصی برای برداشتن تحریم ها خواهد افتاد . در سوالی از GPTCHAT-4 (که علی القاعده نه اصول گرا هست و نه اصلاح طلب) این موضوع را سوال کردیم . پرسش و پاسخ را ببینید:
سوال : کنوانسیون های سی اف تی و پالرمو در اف ای تی اف را توضیح دهید. به چه دلایلی جمهوری اسلامی ایران در شرایط موجود تحریم ها نمی تواند این کنوانسیون ها را بپذیرد؟
پاسخ : کنوانسیونهای CFT و پالرمو، دو معاهده بینالمللی هستند که در چارچوب گروه ویژه اقدام مالی (FATF) طراحی شدهاند. این دو کنوانسیون برای مبارزه با جرایم مالی فراملی، تأمین مالی تروریسم، و پولشویی تدوین شدهاند. در ادامه به توضیح این دو کنوانسیون و دلایل عدم پذیرش آنها توسط جمهوری اسلامی ایران در شرایط تحریمها میپردازیم:
- کنوانسیون CFT مبارزه با تأمین مالی تروریسم
CFT مخفف “Combating Financing of Terrorism” ” است.
این کنوانسیون به دنبال ایجاد یک چارچوب بینالمللی است که کشورها را ملزم میکند:
تأمین مالی گروههای تروریستی را شناسایی و متوقف کنند.
منابع مالی مورد استفاده برای فعالیتهای تروریستی را مسدود کنند.
افرادی را که در تأمین مالی تروریسم نقش دارند، تحت تعقیب قرار دهند.
- کنوانسیون پالرمو (مبارزه با جرایم سازمانیافته فراملی)
پالرمو به کنوانسیون سازمان ملل برای مبارزه با جرایم سازمانیافته فراملی اشاره دارد.
این کنوانسیون در سال ۲۰۰۰ در پالرمو ایتالیا تدوین شد و تمرکز اصلی آن بر مبارزه با:
قاچاق انسان،
قاچاق مواد مخدر،
پولشویی،
جرایم سازمانیافته فراملی است.
هدف این کنوانسیون ایجاد همکاری بینالمللی برای مقابله با این نوع جرایم است.
دلایل عدم پذیرش این کنوانسیونها توسط جمهوری اسلامی ایران
ایران به دلیل شرایط خاص سیاسی، اقتصادی و تحریمهای بینالمللی تاکنون از پیوستن به این کنوانسیونها خودداری کرده است. مهمترین دلایل عبارتاند از:
- تعریف متفاوت از تروریسم
یکی از چالشهای اصلی ایران با کنوانسیون CFT، تعریف متفاوت از “تروریسم” است. از دیدگاه غربی، گروههایی مانند حزبالله لبنان، حماس و برخی دیگر از گروههای مقاومت در منطقه، بهعنوان گروههای تروریستی شناخته میشوند. در حالی که ایران این گروهها را جنبشهای مقاومت مشروع میداند و از آنها حمایت میکند.
پذیرش CFT میتواند مانع حمایت ایران از این گروهها شود و حتی ممکن است ایران به اتهام تأمین مالی تروریسم تحت فشار قرار گیرد.
- خطر افزایش شفافیت مالی در شرایط تحریم
FATF و کنوانسیونهای مرتبط با آن، کشورها را ملزم به شفافسازی تراکنشهای مالی و بانکی میکنند.
در شرایط تحریمهای آمریکا و غرب علیه ایران، شفافیت مالی میتواند منجر به:
شناسایی مسیرهای دور زدن تحریمها،
محدود شدن توانایی ایران برای تجارت با کشورهای دیگر،
و حتی اعمال تحریمهای جدید شود.
ایران نگران است که پیوستن به این کنوانسیونها، اطلاعات حساس اقتصادی و تجاری را در اختیار کشورهای متخاصم قرار دهد.
- عدم تضمین برای رفع تحریمها
ایران معتقد است که حتی با پذیرش این کنوانسیونها، تحریمهای اصلی اقتصادی و بانکی که توسط آمریکا اعمال شدهاند، لغو نخواهند شد.
تجربه توافق هستهای برجام نیز نشان داده است که همکاریهای ایران با جامعه بینالمللی لزوماً منجر به رفع تحریمها نمیشود.
- استفاده ابزاری از FATF توسط کشورهای غربی
بسیاری از مسئولان ایران بر این باورند که FATF و کنوانسیونهای مرتبط با آن، ابزارهایی در دست کشورهای غربی هستند تا فشار بیشتری بر ایران وارد کنند.
عضویت در این کنوانسیونها ممکن است بهانههای جدیدی برای اعمال فشار اقتصادی و سیاسی ایجاد کند.
- پیامدهای سیاسی داخلی
در داخل ایران، گروههای سیاسی مخالف پیوستن به این کنوانسیونها هستند. این گروهها معتقدند که پذیرش این معاهدات نوعی تسلیم در برابر فشارهای خارجی محسوب میشود و ممکن است استقلال سیاسی و اقتصادی کشور را تحت تأثیر قرار دهد.
جمعبندی
پیوستن به کنوانسیونهای CFT و پالرمو، از دیدگاه بسیاری از کشورها، گامی مثبت در جهت مبارزه با جرایم مالی و تروریسم است. اما برای ایران، در شرایط تحریمهای گسترده و فشارهای بینالمللی، این موضوع پیچیدهتر است. به دلیل تعریف متفاوت از تروریسم، نگرانی از شفافیت مالی در دوران تحریمها، و عدم اعتماد به نیت کشورهای غربی، جمهوری اسلامی ایران تاکنون از پیوستن به این کنوانسیونها خودداری کرده است. (پایان پاسخ جی پی تی چت)
آنچه ما باید اضافه کنیم این است که پذیرش دو کنوانسون باقیمانده همانند دادن تیخ به کف زنگی مست است. این که چه اتفاقی خواهد افتاد کاملا بستگی به نیت و اراده کشورهایی دارد که هم اکنون این تحریم های گسترده را بر ما تحمیل کرده اند. حال اگر ما به این جریان خوشبین باشیم یک نتیجه دارد و اگر بدبین باشیم نتیجه دیگری رقم خواهد خورد. اما واقعیت های اخیر در موضوع برجام هم سوء نیت و خُبث باطن امریکا را عیان کرد و سوء رفتار اروپا و همدستی آنها با امریکا را آشکار ساخت. امریکا که رسما برجام را پاره کرد و اروپا هم بنا به اعترافات صریح محمدجواد ظریف به هیچ یک از تعهدات خود پس از خروج امریکا عمل نکرد . با این وصف طرفداران سینه چاک پذیرش دو کنوانسون در پی چه هستند ما نمی دانیم.
