اله‌مراد سیف / داود حمیدی رزی

مدیریت انرژی عامل تأمین، مصرف بهینه و حفظ انرژی بوده و عبارت است از: مجموعه اقداماتی که در جهت کاربرد مؤثر از منابع انرژی موجود صورت می‌گیرد که این اقدامات، شامل: صرفه‌جویی انرژی، مصرف درست انرژی و جایگزینی منابع انرژی می‌گردد. مدیریت انرژی به دو بخش:  الف) مدیریت مصرف انرژی در بخش مصرف و ب) مدیریت مصرف انرژی در بخش تولید تقسیم می‌شود. یکی از متغیرهایی که در مدیریت انرژی ردپای آن دنبال می‌شود، «شدت انرژی» است. شدت انرژی بر حسب«عرضۀ انرژی اولیه» یا «مصرف نهایی انرژی» محاسبه می‌شود و عبارت است از میزان مصرف انرژی به ازای هر واحد از تولید کالاها و خدمات.

روند شدت انرژی(هم برحسب انرژی اولیه و هم بر حسب مصرف نهایی) برای اقتصاد ایران طی دوره ۱۳۷۷-۱۳۹۳ صعودی بوده و انرژی‌بری تولید ناخالص داخلی افزایش یافته است. همچنین ، هدفمندی یارانه حامل‌های انرژی در سال ۱۳۸۹ اثر کوتاه‌مدت(و گذرا) بر کاهش شدت انرژی داشته و شدت انرژی بعد از دو دوره افزایش پیدا کرده است.

نگاهی راهبردی به جایگاه مدیریت انرژی در اقتصاد مقاومتی