فرایند سه مرحله ای رونق تولید

1+

رهبر معظم انقلاب در بیانات اخیر خود بر مقاومت به عنوان گزینه قطعی ملت ایران تاکید فرمودند . این تاکید بار دیگر موضوع اقتصاد مقاومتی به عنوان یک دستور کار ملی یادآور می شود . در همین بیانات ایشان بر نداشتن هیچ گونه امیدی به دشمن توصیه فرمودند که به طور قطع پیش نیاز اساسی ایستادن بر پای خود، برای ملت ایران نیز همین نکته مهم است . تکلیف امریکا روشن است . دستور کار امریکا تشدید فشارهای اقتصادی برای شکستن مقاومت دولت و ملت ایران است . اروپا نیز ثابت کرده که در راستای همین استراتژی، هدفِ هدر دادن فرصت ملت ایران را تعقیب کرده و تا کنون نیز به خوبی از عهده آن برآمده است . در این صورت، تنها گزینه برای ما بسیج منابع ملی و حل مسایل اقتصادی با راهکارهایی است که استفاده از ظرفیت های داخلی را در مبنای خود دارد . اما چگونه ؟
در سال جاری که سال رونق تولید نام گرفته مناسب ترین محور برای اقدام ایجاد شرایط برای رونق تولید است . برای این منظور ظرفیت های داخلی می باید در همین جهت بسیج شود . تخصیص بهینه منابعی که با تشدید تحریم ها بر شدت کمیابی آنها افزوده شده است ضرورت قطعی شرایط حاضر است . اگر محوریت رونق تولید را پذیرفته باشیم، اولویت ها را می توان بر همین اساس تشخیص داد . فرض کنید در گذشته سدهایی ساخته شده است اما به هر دلیل شبکه های آبیاری زیر سد که آب سد را به مزارع کشاورزی هدایت می کند ساخته نشده باشد . در این صورت ساختن این شبکه ها بر ساخت سد جدید ارجحیت خواهد داشت . همچنین اگر واحدهای تولیدی موجود به هر دلیل کمتر از ظرفیت اسمی خود را در دست بهره برداری دارند ، فعال کردن ظرفیت بیکار آنها بر ساخت واحدهای تولیدی جدید مشابه در اولویت خواهد بود . لذا رونق بخشی به تولید با کمترین هزینه می باید به عنوان یک اصل مهم مبنای برنامه ریزی اقتصادی کشور در سال جاری باشد .
فاصله میان منابع موجود در یک اقتصاد تا رفاه شهروندان آن را فرایند سه مرحله ایِ تبدیل منابع به ظرفیت ، تبدیل ظرفیت به قابلیت و تبدیل قابلیت به تولید توضیح می دهد .

در تشریح مرحله اول ، نمونه های زیادی وجود دارد که منابع برای ایجاد ظرفیت بکار گرفته شده، لیکن به هر دلیل این ظرفیت هنوز شکل نگرفته است . هزاران پروژه نیمه تمام که در آمارهای رسمی گزارش می شود از این قبیل است . ضرر و زیانی که از این ناحیه بر ملت تحمیل خواهد شد، تنها مستهلک شدن این سازه ها و یا افزایش هزینه های تکمیل آنها در طول زمان نیست . همچنین، زیان آنها تنها تورمی نیست که با تزریق منابع هزینه شده برای آنها بر اقتصاد ملی بار شده است. بلکه زیان بزرگتر، هزینه فرصت از دست رفته ای است که با بکارگیری این منابعِ معطل مانده در گزینه های بدیل ، می توانست ظرفیت تولید را در جای دیگری ارتقا دهد . لذا تکمیل ظرفیت ها بر ایجاد ظرفیت های جدید ارجحیت داشته و می باید به عنوان یک محور راهبردی در جهت ایجاد شرایط رونق تولید مورد توجه قرار گیرد .
مرحله بعد از ایجاد ظرفیت تولید ، ایجاد قابلیت تولید است . ظرفیت های اسمی در واحدهای تولیدی لزوماً به قابلیت تولید منجر نمی شود . تولید در بسیاری از رشته ها یک زنجیره ارزش را شکل می دهد . ظرفیت های اسمی معمولاً با این زنجیره ارزش تعریف می شوند . در موارد زیادی به هر دلیل این زنجیره ارزش کامل نمی شود و در عمل امکان تحقق ظرفیت های اسمی را فراهم نمی سازد . برای مثال نبودن صنایع تبدیلی امکان بهره برداری از ظرفیت های بالفعل کشاورزی را محدود خواهد ساخت . همچنین نداشتن ظرفیت مناسب در ساخت قطعات موجب ایجاد محدودیت برای فعال شدن ظرفیت اسمی کارخانجات اتوموبیل سازی خواهد شد . در این موارد نیز نوعی معطل ماندن منابع در شکل ظرفیت های ایجاد شده وجود دارد . لذا تکمیل زنجیره های ارزش نقش مهمی در ایجاد شرایط رونق تولید دارند .
در مرحله سوم از فرایند ، تبدیل منابع به رفاه ، تبدیل قابلیت های تولید به تولید قرار دارد . اگر برای مثال سیاست های تجاری و یا بازرگانی داخلی شرایط را برای تولید کننده در عرضه کالا مناسب نکرده باشد ، به رغم وجود قابلیت تولید ، تولید کننده به دلیل رفتار منطقی حداکثر کردن سود و یا حداقل کردن زیان ترجیح خواهد داد تولید کمتری از آنچه می توانست عرضه کند، داشته باشد . این نیز ایجاد نوعی فاصله میان منابع اقتصاد اقتصاد و رفاه می باشد . برای مثال، مرغداران ممکن است در قیمت های پایین تر عرضه را با وجود داشتن قابلیت ، کاهش دهند . در این موارد تنظیم درست سیاست های تجاری تاثیر زیادی بر ایجاد شرایط رونق تولید دارند .
آنچه به طور خلاصه می توان گفت این که در سال رونق تولید ، توجه به همه این فرایند ضروری است . رسوب منابع در هر یک از حلقه های این فرایند به مفهوم ایجاد کاستی در شرایط رونق تولید است . اگر برای مثال اعتبارات بانکی را بخواهیم برای ایجاد رونق در تولید تخصیص دهیم ،با ملاحظه نقشی که این منابع می توانند در ایجاد ظرفیت ، فعال سازی ظرفیت و تحقق قابلیت تولید و عرضه داشته باشند اولویت بندی شوند .

1+

پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked *