تحریم های ذهنی و  تحریم های اقتصادی

اله مراد سیف / تحریم یک واقعیت مسلط بر وضعیت اقتصادی امروز ما و بلیه ای است که بدان مبتلا شده ایم . در این که تحریم ها چه آثار زیانباری می توانند بر زندگی ملتی که طی سالیان دراز با خوش گمانی همه عرصه های اقتصادی خود را برای خارجی ها در دسترس گذاشته است و باز با خوش گمانی به درآمد نفت تکیه زده و برای قطع این بند ناف از اقتصاد، کمترین تلاشی هم نکرده است، داشته باشند، کمترین تردیدی وجود ندارد . همچنین، در این که سهم مهمی از مسایل و فشارهای اقتصادی و معیشتی موجود هم مربوط به تحریم است نمی توان خدشه کرد . لذا ، در این که تحریم باید برداشته شوند نیز مساله ای نداریم . اما به هزار و یک دلیل تحریم ها حداقل در آینده نزدیک برداشتنی نیست و اگر برداشتنی هم بود با یک مذاکره عزتمندانه که مجبور نشویم از ارزش های حیاتی و انقلابی خود هزینه کنیم و یا قابلیت های دفاعی خود را کنار بگذاریم ، این کار شدنی نبود . آن هم در شرایطی که یک طرف احساس کند کشور تحت تحریم به آخر خط در اقتصاد خود رسیده و عنقریب مجبور است دست خود را به علامت تسلیم بالا ببرد . صحنه تحریم  درست شبیه جنگ نظامی شده است . زمانی را تصور کنید که ما با صدام در جنگ بودیم . دشمن در منطقه ای از خاک ما مین های زیادی را کاشته و ما امکان نفوذ و پیشروی برای آزاد کردن آن منطقه را نداریم . در این شرایط آیا ما به این می اندیشیم که برای برداشتن مین هایی که نقشه کاشت آن را دشمن در اختیار دارد، باید با دشمن مذاکره کنیم ؟ و آیا اگر چنین اندیشه ای در ذهن ما شکل گرفت، جز از ساده لوحی ما حکایت می کند؟ آیا هیچ کارشناس نظامی در جهان تا به حال چنین راه کاری را برای پیشروی و به عقب راندن دشمن از خاک خودی پیشنهاد داده است ؟ آیا راه کار جز این است که مین های دشمن را خنثی کنیم ؟ زمانی که رهبر معظم انقلاب بحث از رفتن به دنبال خنثی سازی تحریم به جای تلاش برای برداشتن تحریم و مذاکره می کنند درست همین گونه است . اما چه باید کرد که درک این مساله ساده برای آنها که دل در گرو وعده های دشمن دارند و آن اندازه خواب آلوده هستند که سیلی بدعهدی امریکا در برجام هم نتوانست آنها را از خواب بیدار کند، هنوز به این می اندیشند که دشمن بالاخره با ما کنار خواهد آمد ، اصلا نمی تواند کنار نیاید این را دنیا نخواهد پذیرفت و از این دست حرف های «صد من یک غاز» .  این که یک تفکر سیاسی حاضر نباشد شیوه و دستگاه تفکر خود را اصلاح کند خود یک تحریم ذهنی است که قبل از تحریم اقتصادی راه را بر هر گونه پیشروی نیروهای خودی بسته است . فاجعه بزرگ تر این که افرادی در قالب روشنفکر در روزنامه تیتر زده اند که خنثی سازی تحریم بدون پذیرفتن FATF ممکن نیست . چرا فاجعه؟ چون در این مغلطه دو خطای راهبردی نهفته است . اول این که خنثی سازی تحریم را مجددا به نگاه به خارج گره زده است . در حالی که اساسا معنای خنثی سازی تحریم برگشت نگاه به داخل و فعال کردن ظرفیت های داخلی است که اساسا وابستگی آسیب زا به بیگانه را برطرف کنیم تا برای ما شرط پذیرش این یا آن کنوانسیون را قرار دهد . دومین خطای راهبری آنجا است که پذیرش FATF را یک فرصت برای برداشتن تحریم ها می داند در حالیکه درست به عکس. پذیرش کنوانسیون مرتبط با پولشویی و کنوانسیون مرتبط با جرایم سازمان یافته دقیقا به مفهوم مشروعیت دادن به تسلط اطلاعاتی و اجرایی همان تحریم کنندگان برای بستن هر گونه روزنه برای دور زدن تحریم ها می باشد . این روزها طرفداران مذاکره از مهلتی که رهبر معظم انقلاب برای بررسی مجدد کنوانسیون های دوگانه مرتبط با FATF داده اند، این پیام را مرتب تکرار می کنند که پس قرار است آنها تصویب شوند . این درست مانند آن است که در همان صحنه نبرد با دست خود منطقه مین گذاری شده را با نصب نورافکن های زیاد روشن کنیم تا اگر زمانی خواستیم در شب تلاشی برای خنثی سازی مین ها داشته باشیم دشمن بتواند ما را رصد کند و در همان قدم اول ما را زمین گیر کند . جالب است کسانی امروز حرص عدم تصویب این کنوانسیون های ساخته  و پرداخته دشمن را می خورند هم آنانی هستند که روزی حرص تصویب زودتر برجام را می خوردند و بعد هم که برجام تصویب شد در بوق و کرنا کردند که همه مسایل حل شد و تحریم ها برداشته شد . کسانی که هیچ گاه به خاطر هدر دادن زمان دو دولت  برای رفتن به راهی که رهبری معظم آنها را از رفتن به آن پرهیز داده بود و مهم تر این که آنها را از اعتماد به دشمن برحذر می داشت از ملت عذر خواهی نکردند . چرا اندیشه نمی کنند که امروز هم رهبری می فرمایند : «   توصیه قطعی من این است که به دشمن اعتماد نکنید.» ؟ مساله این نیست که در مقابل دشمن مطالبه گری نکنیم و طلب برجامی خود را از آنها روی میز قرارندهیم، اما مساله این است که از این تنور آبی گرم نخواهد شد . برای مشکلاتی که داریم خود باید دست به کار شویم . در این صورت، اگر صحنه جهانی برای ما بازتر شد، از فرصت های آن هم بهره خواهیم برد. اما اگر دشمن درپی آن بود که اندک روزنه های موجود را به بهانه های موشکی و حقوق بشری بر ما تنگ کند، در مقابل او دست بسته نباشیم . اما این نخواهد شد تا زمانی که تحریم های ذهنی ره را بر هر گونه اقدام برای خنثی سازی تحریم های اقتصادی بسته باشند .

اما آیا خنثی سازی تحریم ها ممکن است ؟ اگر ممکن است چه باید کرد؟

خنثی سازی تحریم برای کشوری که فاقد منابع و امکانات باشد چندان شدنی نیست  . مثلا اگر کشور کوچکی مانند غزه محاصره شود، تا زمانی که محاصره برداشته نشود نمی تواند کار زیادی انجام دهد . اما کشور جمهوری اسلامی ایران با این وسعت جغرافیایی و تنوع منابع ، مرزهای زمینی و دریایی غیر قابل محاصره ، برخوردار از زیرساخت های آماده برای جهش اقتصادی ، انرژی فراوان ، سرمایه های انسانی کم نظیر و جوان و مهمتر از همه ملتی صبور و رشید و رهبری حکیم و فرزانه اگر اراده کند همه تحریم ها را خنثی خواهد کرد . شاهد زنده ماجرا این است که در زمینه دفاعی این کار را با اراده قوی و در سطحی مافوق تصور دشمن انجام داده است. با این که  تکنولوژی های دفاعی در همه جای دنیا و درخود امریکا نوک پیکان تکنولوژی هستند . پس چگونه نخواهد توانست مسایلی را که هم اکنون از ذکر برخی از آنها عرق شرم بر پیشانی انسان می نشیند حل کند ؟ آیا تولید علوفه و خوراک دام تکنولوژی پیشرفته تری از موشک و ماهواره دارد ؟ آنچه موجب شده تا کنون چنین مسایلی حل نشود همان تحریم های ذهنی و اراده های سستی هستند که چشم  به راه غرب دوخته اند و نه تنها کاری برای این قبیل مشکلات نمی کنند که خود بزرگترین مانع برداشتن آنها هستند . اما آنچه باید بشود در درجه اول قطع امید از دشمن و بعد فهرست کردن داشته ها و ظرفیت های داخلی و نیز اولویت بندی مسایل و برنامه ریزی برای گره زدن ظرفیت ها به مسایل اصلی است . لابد چنین اقدامی روحیه جهادی و خستگی ناپذیری هم می خواهد تا  صحنه روشنی از پیروزی قطعی ملت ایران اسلامی را بر دشمنی که همه داشته های خود را در سبد تحریم اقتصادی گذاشته است رقم بزند . مسئولین باید مطمئن باشند که تنها از این طریق است که می توان حربه تحریم را از دست دشمن گرفت و از آنجا که دشمن جز این حربه سایر مکاید خود را در زمینه های سیاسی و نظامی قبلا آزموده است، اگر از تحریم اقتصادی نتواند به هدف خود برسد، مجبور خواهد شد با واقعیت ایران اسلامی در قامت یک قدرت منطقه ای کنار بیاید و از هر گونه تلاش برای حذف این حرکت عظیم مایوس شود . «إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ  أَلَیسَ الصُّبْحُ بِقَریبٍ» (هود آیه ۸۱ )

 

تصویر یادداشت از  : farsnews.ir

۱+

پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked *