این یادداشت :  محدودیت قواره شهری

اله مراد سیف /

در این یادداشت نیز به نوع دیگری از محدودیت جغرافیایی شهر نهاوند می پردازیم که در سرنوشت گذشته و وضعیت پیش روی آن در آینده بی تاثیر نبوده و نخواهد بود . این محدودیت به فیزیک شهر مربوط می شود . نهاوند در توسعه شهری از نظر مکانی (جدای از بحث امکانات ) چرا نسبت به گذشته چندان تحولی نداشته است . حداکثر اتفاقی که در این زمینه افتاده و آن هم دیگر به انتهای خود رسیده است ایجاد شهرک های طالقانی ، منطقه فرمانداری و شهرک های شهید حیدری و برخی دیگر توسعه های محدود فیزیکی بوده است . از نظر عارضه نگاری (اصطلاحا توپوگرافی) شهر وضعیت بسیار ویژه ای دارد . تفاوت ارتفاع بخش های شرقی با بخش غربی شهر آن اندازه زیاد است که پیمایش مسیر آن را در پیاده روی به کوهپیمایی شبیه می سازد . نه بازار نهاوند را می توان چندان توسعه داد و نه خیابان های آن را می توان وسعت بخشید . این عارضه و محدودیت مهم موجب شده است که در نهاوندی که درگیر مسایل بومی است،  ترافیک یک کلان شهر را هم شاهد باشیم . تمرکز کسب و کار در خیابان اصلی شهر  ، حجم رفت آمدها را بویژه در ساعات صبح در این خیابان آن اندازه زیاد کرده که راحت نمی توان از پیاده رو حرکت کرد . با چنین ویژگی هایی شهر نهاوند امکان فیزیکی توسعه چندانی برایش میسر نیست  . از جهت شرق و جنوب شرقی به ارتفاعات  و از جهت غربی به باغات محدود است و از جهات دیگر هم روستاها امکان توسعه را برای شهر محدود ساخته اند . این ها که گفته شد علت توسعه نیافتگی نیست ، بلکه محدودیت آن است . به این معنی که اگر شهر این وضعیت درآمدی را نداشت و مردم  در وضعیت بهتری می بودند و کسب و کارها رونق می داشت ، باز هم محدودیت فضای شهری مانع جدی برای توسعه شهری بود . همین محدودیت موجب شده است که آپارتمان سازی اخیرا در شهر رونق بگیرد . اما این خود نیز مزید بر سایر مسایل و مشکلات شده است ، چراکه فرهنگ آپارتمان نشینی که حتی در شهرهای بزرگ ما هنوز مشکل دارد در شهری که تلفیقی از شهری و روستایی در آن ساکن هستند و هر یک فرهنگ خود را دارند معلوم است که چه مسایلی را ایجاد خواهد کرد و کرده است . خلاصه این که محدودیت فیزیکی شهر خود محدودیت می زاید و سلوک شهری را دشوار می سازد . برای ساده سازی آن حداقل کاری که می توان کرد توزیع مناسب مراکز خدماتی مانند مراکز بهداشتی درمانی ، داروخانه ها ، بانک ها و فروشگاههای زنجیره ای در همه شهر و جلوگیری از تمرکز این مراکز در محدوده مرکزی شهر است . ایجاد بازارهای محلی در شهرک های  ایجاد شده  و توجه به آنها در توزیع امکانات شهری نیز می تواند اثر گذار باشد .

۰

پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked *