این یادداشت :  ظرفیت های زیست محیطی

اله مراد سیف  /

نهاوند را می توان از جهت داشتن جاذبه های زیست محیطی در زمره شهرهای رده اول و در نوع خود کم نظیر توصیف کرد . برخورداری از  جغرافیای طبیعی منحصر به فرد، از جهت قرار گرفتن در دامنه زاگرس و برخورداری از دشت های سبز فراوان ، فضای طبیعی پر جاذبه ای را برای نهاوند رقم زده است و برخورداری از سراب های پر آب امکان کشت و زرع و ایجاد باغات میوه ، پرورش ماهی های سردابی (که اخیرا در مسیر سراب گاماسیاب ایجاد شده ، ظاهرا بازدهی مطلوبی هم داشته است و هنوز می تواند توسعه پیدا کند ) ، کشت  انواع گیاهان دارویی بویژه از گونه هایی که بومی منطقه نهاوند هستند ، احداث گلخانه برای انواع گونه های بوته ای ، پرورش طیور ، احداث دامداری های صنعتی ، زنبورداری و تولید عسل ، کشت انواع دانه های روغنی و از این قبیل را در منطقه فراهم ساخته و محیط پر جاذبه ای را برای بهره برداری اقتصادی رقم زده است . باغات شهر همچون گردنبند سبزی بر پهنای سینه نهاوند نشسته است و در طول سالیان  دراز مامن و پناه مردم در روزهای گرم تابستان بوده و ثمرات متنوع و خوش آب و رنگ خود را در تابستان و پاییز نثار مردم شهر کرده است . همه این ها به برکت آب جاری دائمی است که از زاگرس سرچشمه می گیرد و بی دریغ  همه را منتفع می سازد . غیر از این موارد که به چشم می آید بسیاری ظرفیت های زیست محیطی در نهاوند هست که کمتر بدان توجه می شود . تنوع گونه های گیاهی و جانوری و برخورداری از ظرفیت بالای ذخایر ژنتیک گیاهی و درختی از جمله آنها است است . تا کنون بیش از هفتاد هزار نمونه ژنتیکی گیاهان زراعی و خویشاوندان وحشی آن­ها  و بیش از شش هزار نمونه ژنتیکی از گونه های درختان میوه در کشور شناسایی شده که از این جهت نهاوند در زمره غنی ترین شهرهای کشور است . تنها منطقه حفاظت شده ملوسان شهرستان نهاوند با وسعتی زیاد  افزون بر ۲۵۳ گونه جانوری و ۱۵۲ گونه گیاهی را در خود جای داده است.

جاذبه های محیطی نهاوند اگرچه موجبات دلخوشی ساکنان را فراهم آورده و از این جهت انگیزه ماندن در این  شهر را برای آنها که مانده اند تقویت می کند،  لیکن از جهت تاثیر بر معیشت مردم کمتر موثر بوده است . علت چیست ؟ اگر از مسایل متنوعی که در این ارتباط می توان ذکر کرد و شرایط اقتصاد کلان کشور صرف نظر کنیم ، در یک جمع بندی می توان چنین گفت که ظرفیت پنهان فراوان این جاذبه ها در بسیاری از جهات کشف و بهره برداری نشده و یا  استفاده از آنها فاقد مقیاس اقتصادی برای ایجاد بازده مناسب و تولید شغل و ارتقاء سطح زندگی اهالی بوده است. آنچه جای سوال و نیاز به بررسی دارد این است که چرا این ظرفیت ها استفاده نمی شود ؟ عوامل اساسی سطح شهرستان ( ونه کلان و ملی) را می توان در دو علت اصلی تر خلاصه کرد که نبود فرهنگ کارآفرینی و نبود سرمایه گذار و منابع مالی است. در یادداشت  بعدی به این دو عامل توجه خواهیم کرد .

۰

پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked *