جنگ اقتصادی و رزمندگان جنگ اقتصادی

1+

اله مراد سیف / رهبر معظم انقلاب در دیدار ۳۰ مرداد ۹۸ با رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت با اشاره به «ضرورت تغییر نگاه به تولید کننده به‌عنوان رزمنده جنگ اقتصادی»  فرمودند : «تولیدکنندگان رزمندگان جنگ اقتصادی با دشمنان هستند و باید با این چشم به آنها نگاه کرد.» در این یادداشت به تبیین نگاه به تولید کننده به عنوان رزمندگان جنگ اقتصادی و ابعاد آن می پردازیم .

این که تولید قوام بخش اقتصاد ملی در هر کشوری است، اصلی است که ربط خاصی به اقتصاد مقاومتی ندارد . اگر محیط یک اقتصاد برای تولید مناسب باشد، آن اقتصاد می تواند  انتظار پیشرفت داشته باشد و در غیر این صورت پیشرفتی در کار نخواهد بود . در حالت اخیر، اقتصادهایی که منابعی مانند نفت خام دارند، با تکیه به درآمدهای ناشی از صادرات منابع طبیعی ممکن است بتوانند رفاه شهروندان را تامین کنند که اولا وابستگی به خارج را هم در صادرات منابع طبیعی و هم در واردات مایحتاج خود تجربه خواهند کرد و ثانیا دوره زمانی و طول عمر این رفاه تا رونق درآمدهای صادرات نفت خواهد بود . در نقطه مقابل، اقتصاد هایی که بر پایه تولید داخلی شکل می گیرند، موفق خواهند شد رفاه پایدار و متکی بر ظرفیت های داخلی را برای خود رقم بزنند . ایده اقتصاد مقاومتی، حتی در شرایط غیر تحریم، به اقتصاد تولید گرای متکی بر  ظرفیت های داخلی اشاره دارد . از جمله فرصت هایی که تحریم های ظالمانه برای ملت ایران ایجاد کرده است، یکی این است که ضرورت پرداختن به تولید داخلی را به یک الزام ملی و مورد وفاق جمعی تبدیل کرده است . در چنین شرایطی (که با عنوان جنگ اقتصادی از آن یاد می شود) نیروهای رزمنده در خط مقدم، تولید کنندگانی هستند که خطر کرده و برای قطع وابستگی های آسیب زا و کاستن از فشارهای دشمن تلاش می کنند . اگر چنین نگاهی به تولید کنندگان باشد چه الزاماتی را برای دولتمردان ایجاد می کند:

مهمترین تاثیر نگاه به تولید کننده به عنوان رزمنده در جنگ اقتصادی، ایجاد اطمینان خاطر برای آنها در این جنگ است. دولت ها در نقش واحدهای پشتیبان می باید برای رزمنده ها حداقل چهار کار مهم انجام دهند . این کارها عبارتند از :

۱- تهیه نقشه و طرح در عملیات های آفندی

  • تولید کننده در فضای اقتصادی نباید رها باشد. همان گونه که در صحنه جنگ نظامی برای هر عملیات، از قبل اطلاعات عملیات جمع آوری و بر اساس آرایش دشمن در منطقه نقشه و طرح عملیات تهیه می شود، در جنگ اقتصادی دشمن نیز هر عملیات اقتصادی می باید با توجه به آرایش خاص دشمن و شناخت و برآورد از نقاط قوت و ضعف دشمن، طراحی لازم از قبل صورت گیرد.
  • همچنین هر عملیات اقتصادی در جبهه خودی نیازمند بسیج نیرویی از طریق تمهید شرایط حضور در این جنگ برای رزمنده ها است(فراهم سازی تسهیلات لازم برای ایجاد واحدهای تولیدی چنین کاری را صورت خواهد داد ).
  • سازماندهی واحدها متناسب با استعداد آنها و اقتضائات صحنه عملیات، اقدام مهم بعدی می باشد. ایجاد تشکل های اقتصادی همان کاری را در جنگ اقتصادی انجام می دهد که تشکیل واحدهای گردان و تیپ و لشکر در جنگ نظامی .
  • ایجاد هماهنگی میان واحدهای عمل کننده نیز بسیار مهم و تاثیر گذار خواهد بود . اگر این هماهنگی صورت نگیرد، ممکن است نیروهای عمل کننده همدیگر را هدف قرار دهند .

۲-ایجاد استحکامات و سنگر برای رزمنده ها در شرایط پدافندی

  • یک تولید کننده بویژه در شرایط جنگ اقتصادی خود را در معرض مخاطراتی قرار می دهد که هریک ممکن است وی را از هستی ساقط کنند . ریسک های سرمایه گذاری قبل از تولید ، ریسک های مالی حین تولید و ریسک های بازار فروش پس از تولید، همه، تولید کننده را نشانه رفته اند به طوری که اصابت هریک از این ریسک ها بخشی از توان و ظرفیت تولید کننده را از بین خواهد برد . این ریسک های سه گانه در شرایط تحریم با دامنه و شدت بالاتری در فضای تولید شکل می گیرند و از این جهت مخاطراتی جدی را برای تولید کننده فراهم می آورند . کارآفرینی که به جای خزیدن در پستوهای اقتصاد که فعالیت های سوداگرانه خارج از چتر مالیاتی را در خود پنهان داشته است و اتفاقا در شرایط غیر عادی از سودآوری زیادی هم برخوردارند، خود را در صحنه درگیری رو در رو با دشمن قرار می دهد، نباید مورد فراموشی و بی مهری دولتمردات قرار گیرد. درست شبیه رزمنده ای که در خط مقدم نیازمند سنگر و استحکامات برای پدافند در برابر دشمن است، یک تولید کننده می باید در برابر مخاطرات تشدید شده در شرایط تحریم ، تا اندازه ای که امکان عملی برای آن وجود دارد مصونیت داشته باشد . این مصونیت را سیاستگذار می تواند از طریق وضع قوانین حمایتی مناسب و نیز تمهید شرایط لازم برای تداوم وضعیت مناسب تولید و رونق داخلی آن فراهم آورد .

۳-پشتیبانی و تجهیز به هنگام نیروهای عمل کننده

اگر بنا بر این باشد که نتایج و اهداف اقتصاد مقاومتی از قبیل فایق آمدن بر همه مشکلات اقتصادی، به شکست و عقب نشینی واداشتن دشمن در جنگ اقتصادی تمام عیار، حفظ دست آوردها، ادامه پیشرفت، تحقق آرمان ها و اصول قانون اساسی و سند چشم انداز، محقق شدن اقتصاد متکی به دانش و فنآوری، اقتصاد عدالت بنیان، درون زا و برونگرا، پویا و پیشرو و نیز عینیت بخشیدن به الگویی الهام بخش از نظام اقتصادی اسلام (که همه اهدافی ملی هستند) از مسیر تولید و اقدام تولید کننده ها تحقق عینی پیدا کنند، الزاما می باید تجهیزات لازم را برای تولید کننده فراهم کرد و  نیز او را برای استقامت در این مسیر پشتیبانی نمود . اگر تولید و تولید کننده تنها مسیر تحقق این اهداف و آرمان ها هستند، نباید از جانب دستگاه مالیات ستانی در فشار باشند. در تجربه کشورهای موفق برای موارد اولویت دار معافیت های مالیاتی درازمدت وجود دارد و از مشاوره های فنی و امکانات زیر ساختی مناسب بهره مند هستند .

تسهیلات بانکی دومین گلوگاه تولید است . در شرایطی که اقتصاد غیر رسمی هزینه تجهیز و سرمایه گذاری را برای تولید کننده افزایش داده است، هیچ تولیدی صرفه اقتصادی نخواهد داشت و رقابت پذیری قیمتی تولیدات در برابر کالاهای رقیب خارجی نیز از دست خواهد رفت . در اینجا دولت ها نمی توانند بی تفاوت باشند و تولید کننده را رها سازند . تشویق نظام بانکی برای حمایت از تولید نقش محوری در این راستا دارد . اما مساله مهم تر این است که این کار نباید به شکل های دستوری و غیر کارآمد انجام شود. بهره گیری از روش های پیشرفته بانکی همچون تشکیل صندوق پروژه ها در دل نظام بانکی و استفاده از شیوه های تامین مالی جمعی و نیز تامین مالی زنجیره ای تولید همه روش هایی هستند که بدون کاستن از سودآوری بانک ها می توانند نرخ تامین مالی را برای تولید کننده بسیار تنزل دهند .در واقع، برای این منظور نیازمند تحول در نظام بانکی متناسب با اقتضائات اقتصاد مقاومتی هستیم . امروزه متاسفانه بانک ها در مقابل جریان تولید عمل می کنند و در بهترین حالت تولید کنندگان بزرگ را به بدهکاران بزرگ بانکی تبدیل می کنند .

۴-جلوگیری از تخریب روحیه رزمندگان در عملیات روانی دشمن

در هر فعالیت اقتصادی به دلیل این که فرایند تولید زمان بر می باشد آینده بسیار مهم است . این که تولید کننده آینده را چگونه برآورد می کند تعیین کننده تصمیم  های مربوط به زمان حال است . انتظارات از آینده به همین دلیل امروزه در نظریه های مرتبط با بنگاه عامل مهمی بسیار مورد توجه هستند . اگر تولید کننده آینده تولید را امیدوار کننده ببیند، تحمل ریسک های تولید در شرایط حاضر را منطقی ارزیابی می کند و برعکس . در جنگ اقتصادی از جمله عملیات دشمن تخریب روحیه رزمندگان اقتصادی است . ایجاد نوسانات و بی ثباتی در بازارهای اقتصادی مانن بازار ارز بخشی از عملیات روانی دشمن است . ایجاد جاذبه برای خروج سرمایه ها از کشور از طریق تبلیغ فرصت های سرمایه گذاری در خارج نیز از جمله دیگر تاکتیک های عملیات روانی در جنگ اقتصادی است . در این شرایط دولت می تواند با ایجاد ثبت در بازارهای داخلی و ایجاد اطمینان برای تولید کننده انتظارات مثبت از آینده را در جبهه خودی تقویت کرده و با جلوگیری از خروج سرمایه ها از کشور از محروم شدن تولید کننده از فرصت بهره گرفتن از سرمایه های داخلی  جلوگیری کند .

 

نتیجه کلی

دولت نیازمند تغییر نگاه به تولید کننده است . اگر جنگ اقتصادی تمام عیار یک واقعیت است ، چاره ای جز این نداریم که تولید کننده را به چشم رزمندگان جبهه خودی در برابر دشمن در جنگ اقتصادی نگاه کنیم . در این صورت، سرنوشت تولید کننده همان سرنوشت تولید و آن نیز همان سرنوشت جبهه خودی در این جنگ اقتصادی قلمداد خواهد شد. با همین ملاحظه بوده است که در مقدمه سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی بر موارد زیر تاکید شده است:

  • اقدام بی درنگ قوای کشور به اجرا
  • داشتن زمان‌بندی مشخص
  • تهیه قوانین و مقررات لازم
  • تدوین نقشه راه برای عرصه‌های مختلف،
  • فراهم سازی زمینه و فرصت مناسب برای نقش‌آفرینی مردم و همه فعالان اقتصادی جهاد مقدس

همچنین در بند ۲۲ سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی آمده است که دولت مکلف است برای تحقق سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی با هماهنگ سازی و بسیج پویای همه امکانات کشور، اقدامات زیررا معمول دارد :

  • شناسایی و بکارگیری ظرفیت‌های علمی، فنی و اقتصادی برای دسترسی به توان آفندی و اقدامات مناسب.
  • رصد برنامه‌های تحریم و افزایش هزینه برای دشمن.
  • مدیریت مخاطرات اقتصادی از طریق تهیه طرح‌های واکنش هوشمند، فعال، سریع و به هنگام در برابر مخاطرات و اختلال‌های داخلی و خارجی

آنچه در این یادداشت بیان شد حداقل هایی است که می باید در تغییر نگاه به تولید و تولید کننده مورد توجه قرار گیرند . آنها که با واقعیت تولید در صحنه جهانی آشنا هستند می دانند که امروزه همه کشورها چنین نگاهی به تولید کننده خود دارند به طوری که گاه شنیده می شود که علاوه بر دستگاههای اقتصادی ، دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی خود را نیز در خدمت تولید کنندگان قرار می دهند تا بتوانند در کشورهای دیگر برای تولید کننده خود بازارگشایی کنند . متاسفانه در کشور ما اگرچه دولت اقداماتی حمایتی انجام می دهد، لیکن چون نگاه به تولید کننده دارای ایراد است  ، رونق تولید مشاهده نمی شود و تولید کنندگان در نگاه دولت بیشتر از دو منظر بدهی مالیاتی و بدهی بانکی مطرح می شوند . نکته پایانی این یادداشت این است که تولید را نباید در تولید صنعتی خلاصه کرد . تولیدکنندگان در همه بخش های اقتصادی صنعت، کشاورزی، معدنی و خدمات به نسبت سهمی که در تولید ثروت، ایجاد اشتغال و کاهش وابستگی به خارج دارند می باید مورد توجه و حمایت و پشتیبانی قرار گیرند .

 

تصویر یادداشت از : mesdaq.ir

1+

پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked *